chyba tematu nie przeczytałeś ...

a ja myślę, że osoby które się na prawdę kochają nie widzą różnicy... bo jej nie ma.

w zasadzie ślub on psuje całą atmosferę i całą romantyczność !

No co ty! Jesli się naprawdę kocha to i nawet 30 lat po slubie pozostaje ta sama namiętność

oczywiście, jeżeli się kochają to namiętność przez całe życie pozostanie ta sama.

oj nie nie , wiem coś o tym , obserwuje kilka takich małżeństw i widzę , parz jak isę komuś dobrze żyje w związku to po co ma się żenić ?

To widocznie tym małżeństwom sie nie poszczesciło. Ja jestem już pół roku po ślubie i szczerze powiem ze teraz jest jeszcze lepiej niz w takim zwykłym związku . Jezeli obie osoby sie nadal bardzo kochaja to pamietaj ze one nigdy nie popadna w jakas rutynę itd. Zdaje sobie sprawe ze im dłużej jest sie ze sobą tym wiecej rzeczy sie zmienia ale tak jest w kazdym małżenstwie. Przychodzi czas kiedy mąż i żona pracuja są zagonieni i nie maja zbyt wiele czasu dla siebie ale jesli ktos jest tolerancyjny i wyrozumiały to to zrozumie bo przeciez sam to przechodzi prawda? Tak samo jest jak pojawia sie po jakims czasie dziecko, ono wymaga czasu i duzo poświecenia ale to nie jest przeszkoda a tym bardziej przyczyna rozpadu związku małzenstwa itd. Jeśli sie kochamy to prztrwamy wszystko, przeniesiemy nawet góry wystarczy tylko odrobina wyrozumiałości, chęci do wspolpracy z Zoną/mężem i kompromis, bo to własnie komprmis jest jedną z podstaw do zbudowania dobrego małrzeństwa czy tez związku. Zreszta sama sie przekonasz jak przyjdzie czas na ciebie.Zaczniesz zauwazac jakie błedy ty popełniasz a jakie popełnia/ił twój partner.

a jak można wiedzieć ile masz lat ?

mam lat 21 skończone, od pół roku jestem mężatką, od 4 lat mieszkamy razem a od prawie 6 lat jesteśmy ze sobą, poznaliśmy sie i zaczelismy byc ze sobą jak miałam skończone 16 lat a on 19 ( 3 latka róznicy jest miedzy nami)wierzcie mi ze to zależy od nas samych jakie bedzie nasze małżenstwo czy tez zwiazek. Jak byłam młodsza to myslalam ze przez 2 lata bedzie fajnie harmonijnie romantycznie itd. a po dwóch latach zaczną sie schody: kłótnie, nie dogadywanie sie poprostu zupełna nuda ale myliłam sie poniewaz oboje mielismy na celu byc juz ze soba na zawsze, życ ze sobą w zgodzie, tworzyć rodzinę jakich jest malo i w przyszłości zapewnić naszym dzieciom kochającą i szanujaca sie rodzinke Jestesmy podobni do siebie z charakteru wiec to nie jest trudne, gorzej jesli 2 osoby zupełnie sie róznia.

nie wiem, jak to jest po ślubie, bo zamężna jeszcze nie bylam.
ale mieszkam w internacie w którym mieszka też mój chlopak. prawie tak, jakbyśmy razem zamieszkali. i nie narzekam
często też widzi mnie bez makijażu (jak wpada okolo 7 rano by np. zabrać swoją bluzę) ale nie przeszkadza to ani jemu, ani mi.
i wlaśnie najgorzej jest, gdy przychodzą weekendy i już raczej się nie widzimy.
nie wiem, czy choć w maleńkiej części można to porównać do wspólnego mieszkania po ślubie, ale ja to traktuję jako taki maly 'wstęp' przed tym, co będzie w przyszlości

Nie wiem, chyba jest tak jakoś... rzadziej? xD No nie wiem no Za to wiem, że nie chcę czekać z pierwszym razem do ślubu.